远去的村庄

Өнгөрсөн цагтаа үлдсэн мэт
Өглөөний жиргээг сонсож, хөх тэнгэрийг ширтэнэ
Тэр л жилүүд шиг санагдана
Тунгалаг салхинд дуулж, тариан талбайг сахина
Өнгөрсөн цагтаа үлдсэн мэт
Өндөр ууланд загас сэлж, тэнгэрт цаасан шувуу ниснэ
Тэр л жилүүд шиг санагдана
Түгшүүр зовлон үгүйгээр, өдөр хоногийг өнгөрөөнө
Амлаж байсан тэр л үгс минь чихэнд цуурайтна
Ахин санааг чинь зовоохгүй гэж амласан
Танил дотно өнгөрсөндөө буцахыг би хүснэ
Тайван хүлээх сэвшээ салхи нүүрийг минь илбэнэ
Алслан холдох тосгон минь улам холдоод оджээ
Аргагүй тод байх ёстой ч харагдахаа больжээ
Амлаж байсан тэр л үгс минь чихэнд цуурайтна
Ахин санааг чинь зовоохгүй гэж амласан
Танил дотно өнгөрсөндөө буцахыг би хүснэ
Тайван хүлээх сэвшээ салхи нүүрийг минь илбэнэ
Алслан холдох тосгон минь улам холдоод оджээ
Аргагүй тод байх ёстой ч харагдахаа больжээ
Хэрэв танил өнгөрсөндөө буцаж чадвал
Хугацааг би чангаас чанга атгаж үлдэнэ
Гэвч энэ тосгон аль хэдийн алслан одож
Гэнэн насны дурсамжийг минь аваад явжээ
Сэвшээ салхи алсад одож
Сайхан үнэр дэргэд үлдэнэ
Өнөөдрийн дүр алслан холдсоор
Өргөөндөө харихыг бүү асуу